پیش نویس وبلاگم

گاهی دلم میخواد یه چیزی بگم

بعد درست همون موقع که میخوام بگم یه چیزی میاد و یه بازه ی صبر میذاره پیش ِ روم

" هـــــــــــی تو
  که هنوز اون وسط داری شلنگ تخته میندازی
  حواست هست؟
  مهمونی تموم شده
  موزیک هم قطع شده
  فک نمی کنی دیگه یجوریه؟ "

" بعضی آدما عجب سیستم ترمز باحالی دارن
 وایمیستن یهو مثل کره!
 انگار روشون ای بی اس نصب شده باشه
 یجور که آب توو دلت تکون نخوره
 اصلا نمی فهمی کی وایسادن... "

حالا باشن اینجا تا زنگ بخوره بعد ...

اگه یه لحظه به مخیلت راه بدی که شاید
خاموش بودنِ تلویزیون و رادیوی اون تصمیم ِ اداره ی برق باشه و نه ترجیح ِ خودش

بعد که خودش برات گفت ،

تا شب کمتر به این فک میکنی که بهتره اصولاً حرف نزنی ...

یه قوطی کنسروی که توو ذاتش واسه لذت بخشیدن ساخته شده

وقتی حالا دیگه محتویاتش گندیده و لبه ی در  ِ نیمه بازش به طرز  ِ چرک آلوده ای زنگ زده

با دیدن ِ دست ِ بریده و خون آلود  ِ یه آدم  ِ محترم  (که فقط لمسش کرده)
و چهره ی در هم کشیدش که از بوی ِ تعفنش رنج میبره

چه حـــالی پیدا می کنه ...

شاید یاد آوری این صحنه کمکی باشه  تا راحت تر بپذیره که بقیه عمرش جاش  توو زباله ها ست
توی ِ خود  ِ زباله ها ، نه پيش ِ اونائيكه دورشون انداختن...

تماشا می کنم انبوه سیاه جامگان را
که با صورتهای نتراشیده و چرب
برهنهْ روسپیان ِ بی جان و خون آلوده را به نیش می کشند
و گوئی
از پس ِ هر بار فرو دادن تکه ای از آنها
چشمان ِ گرسنه و حیرت زده شان
اندکی راضی تر می شود ...

تو می بلعی
[با دهان ِ باز ] می جوی
فرو میکشی
همچنان
و پائین می دهی

بالا می آورم ...

- چهارراه چهل دستگاه ، رستوران ِ مسعود / مرداد ۸۹

- ...
- ...

- ...
- ...

- اِ .... ، یعنی چجور آدمیه؟
- والا چی بگم اگه اون باشه که من میشناسم ،  زیاد جالب نیست ...

- اسمش متینه
- نه من بهنام میشناسم ولی نمی دونم با هم برادر باشن یا نه ...

- خوب حالا چجوریه؟
- دارم می گم من یه لحظه  فک کردم بهنامو میگی ، جداً نمی دونم متین باهاش نسبتی داشته باشه  یا نه ...

- خودش میگه بچه فرمانیه است ولی الان با وجودیکه کارگاه 23 روز هفت روزه میگه تا شیش ماه دیگه نمیآد تهران
- والا چی بگم من خیلی وقته دیگه از بچه های اون کارگاه خبر ندارم ...

- یعنی چجوریه میگی زیاد جالب نیست؟
- اونو نمی دونم ولی بهنامه آدمه بیخودی بود ...

- یعنی چی آدم  ِ بیخودی بود؟
- چی بگم والا یکیه مثه خودت ...

- اِ یعنی اونم بـُـ....... دَ......... ا ِ ؟
- آره ...

- اِ ؟
- حالا برا چی میخوای؟...

- پس اونم میخواد بــِ .... دَ .....؟
- من نمیدونــــــــــــــــــــــــــــم ، میگم اصلا نمی شناسمش اینی که میگی ...

- آهان ...
- حالا شما ها برنامتون به کجا رسید؟

- ما که هیچی از اولش گفته بودم بهش
-[چی بهت بگم]  ...

- ولی خیلی امیدواره
-[ای وااااااااااای ای واااااای ای وای] ...

- میگه یه بار بد بهش جواب داده پسره رگشو زده
- [بسه دیگه نمی خوام صحبت کنم ] ...

- هی همه بهش زنگ می زنن میگن این چه کاریه با این پسره کردی؟
- [گوشیو میزارم رو میز ] ...

- [ترکیباتی مهوع از الف تا ی ِ ]
- [مغزم faint کرده و انگار جولو چشام یه آدمو دارن زنده زنده روده هاشو می کشن بیرون و اونم همونجوری که زجه میزنه بقیه ی ِ اعما و احشائشو* بهشون تعارف می کنه ]...

- الو ؟ الو هستی کامیار؟
- [..........] 

- الـــو؟ الو؟
- بببین اینجا خوب آنتن نمی ده ، صداتو ندارم

- Ok  ، آقا چاککریم کاری نداری؟
- [دکمه قرمزه ی ِ موبایلمو فشار میدم و پرتش میکنم رو کیفم ... حالم خوب نیست ، هیچی ندارم برای فکر کردن ]

پ.ن 1: ...
پ.ن 2: یعنی آدما واسه له کردن هم به همدیگه حسادت می کنن؟
پ.ن 3: بار ها از جانب ِ طرف ِ مکالمه به عنوان ِ تنها شخصی شمرده شدم که از همه چیش خبر داره گاهی بیشتر از خودش و امروز فکر میکنم شاید نباید خبر میداشتم ...
پ.ن 4: وقتی بهش گفتم اونم یکیه مثه خودت ، کاملاً فهمید ... و این شاید اولین باری بود که احساس کردم که اون میفهمه و باز هم ...
پ.ن 5: من از آدمها می ترسم ...

- عُذ میخوام
- وا! مگه خوابیدنم عُذ خواهی داره ؟!

- اِ مگه نداره؟  [ یعنی از امسال اینجوری شده ؟ ، پس اونا چی بود از هشتاد و دو سه تا هشتاد و هف هش ؟]
- وا!

- ... [ خوشحال و راضی بابت برائت از تقصیر و در عین حال ، فک می کنم تو هم هنوز گرمی ،
           حالــــــیت نیست چه امکــــــاناتی روت نصب شده ... ]
- چه خبراا ؟  کم پیدائی ؟

باز میشینی ساعت ِ یک ِ نصفه شب F5 میزنی رو آخرین نظرات ِ خوانندگان

هی بتترکی یا بقول ِ محمدعلی بترکی با  ر  ساکن...

پ.ن 1: آره از خیــــــــــــلی روزا ...

یکم خم میشم و با دوتا دستام دو طرف شلوار  ِ جین ِ آبی مو آماده می کنم که
پذیرای حجم  ِ پاهام باشه

کمربند سیاهه همونطور که از زیر ِ پل های شلوار رد شده و دو سرش سرگردونه تو دستامه 
سنگینی ِ جیبام از کیلیدایی که توشن رو دستام محسوس ِ

پای ِ راستمو بلند میکنم که فرو کنم تو پاچه ی سمت ِ راست ِ شلوارم

درست هموم موقع که زانوی چپم هم کمی خم میشه تا به حرکت ِ در شُرُف ِ انجامْ کمک کنه

با خودم زمزمه میکنم

هین
برخیز
اسب ِ سرکش ِ خود ، زین کن ...

داشتم فکر میکردم حالا همیشه هم نیازی نیست ...

- خب؟
- خب که خب ..

- ؟
- کور که نیستم ، دیدم ، خیلی هم خوشایند و دلپذیرنــــاک بود ...

- اِ ؟!
- ولی ...

- ولی چی؟؟
- فقط باورم نمیشه ، فقط همین ...

- ...
- برو یه پارچ آب بیار خشک شد این زبون بسته ، بُدو ببینم ...

گاهی آدم به طرز  ِ مضحکی احساس میکنه که یکی یهو کلی از استعداداشو یه جا کشف کرده ،
حتی اون چیزائیو که خودشم تا اون موقع ازشون بیخبر بوده ... 

بدلیل اشتباه ِ برداشتی از تداخل ِ ضمایر فاعلی و مفعولی :

پ.ن: دیروز به طرز مضحکی احساس کردم که یکی یهویی کلی از استعدادامو یه جا کشف کرده ،
حتی اون چیزائیو که خودمم قبلاً ازشون بیخبر بودم ...